Dağ çiğdemlerinin solduğu gün

Ahdımız vardı seninle yeminimiz

Son vurgunu da yedi bağımız bugün.

Bu iklim baharlara vurduğu gün

Ay ışığında salıncaklar kurardık sisdağı yamaçlarında

Son ışıkları yanardı hani komşumuzun

Son komşumuzdu vefa bilen

Dağ çiğdemleri açtığı gün.

Dağ çiğdemleri kokardı sisdağı yamaçlarında

Isırgan otlarına karışmış güz akşamlarında

Yeşil çimlere uzanan çoban anlatır

Özgürlüğün ne anlama geldiğini.

Özgür uçar kuşlar benim memleketimde

Ağaç kavuklarına yaparlar yuvalarını

Kartallar yükseklerden seslenir

Gökler berraktır en derin mavisiyle...

Sisdağı konuşur hikayemizi

Hani beyaz atlara bindiğimiz

Rüyamızı...

Düş mü,hayal mi bilinmez

Yaşanmış bir zaman aralığında

Saatler durmuş,sanki ömrümüz

Ömrümüz bir bahar kadar berrak

Bir çizgi üzerinde şimdi.

Biz iklimleri sorgularken

Mevsimlerin geçişlerini görmedik

Kaçırdık bulut geçişlerini

Sadece yağmuru hatırlıyoruz

Sırılsıklam ıslandığımız

Sonunda soluk soluğa

Koşturmalarımızı çimlerde

Ve bir soba başında

Kestane odunlarının ateşinde

Sıcak bir yudum çay içtiğimizi...

Ömür yolculuğunda

Son nokta olmalı

Bir yudum mutluluk hülyası

Düşlerle gerçek arasında

Gece ile gündüz arasında.

Ama dağ çiğdemlerinin açışında

Bir gerçek var

Biz artık özgürüz

Ruhumuz özgür

Bedenimiz...

Ey sisdağı!

Biz artık özgürüz...

Cevat ULU

Çanakçı Kültür