Bir garip memleket çanakçı

İçinden dereler geçer,masum dereler...

Köylerden akar sessizce...

Bakılmaz,kıymet bilinmez bir doğa

Konuşmaya çalışır sizinle...

 

Konuları bitmez,çekişmeleri,tartışmaları...

Oysa dünya değişiyor,

Ülkeler birlikler kuruyor,

Serbest dolaşım yapabiliyorlar.

Ya Çanakçı?

Aynı göç yollarının insanları Sisdağı'nın yamaçlarına yerleşiyorlar.

Görele'de deniz olmuş kimsenin umurunda olmuyor.

Hayvanlarını otlatacak yerler arıyorlar.

Vadi boyu ilerleyerek.

Çanakçı şekilleniyor sonunda

Çanakçı bir göç kültürünün ürünü

Hayvancılığın egemen olduğu kültürün...

Çanakçı halkı çok çileler çekiyor

Açlık...sefillik...

Rus istilası...

Rahmetli anneannem anlatırdı Temiro kızı

Sahipsizliğin garipliğin hikayesini.

Şimdilerde ne hayvancılık kaldı,ne de insan kalabalığı

Göç dramları yaşandı yıllarca...

Sıkıntılar çekildi ve bu günlere geldik

Ama Çanakçı'yı bu gariplikten kurtaramadık.

Bunca tahsile rağmen

Görgü ve kültüre rağmen...

Medeniyetin aydınlığında iki kelime edemiyorsak neye yarar?

Çanakçı bir çekişmeye kurban gidiyorsa neye yarar?

Birleşmek,bütünleşmek,bir ağacın gövdesi  olarak kalamıyorsak neye yarar?

Dallar kopunca gövdeden daha mı güçlü olunacak?

Ayrışmalar,parçalanmalar hangi gücü kuvveti doğuracak?

Toplam kuvvetin getireceği enerji kültürünü kim anlatacak?

Topluma yanlışları anlatmak mı?

Yoksa yangına körükle gitmek mi?

Hangisi doğru?

 

Öfke baldan tatlıdır.

Yüce peygamberimiz"asıl mert olan öfkesini yenendir"demiştir.

Çünkü öfke içimizdeki yırtıcı bir kaplandır.

Bu kaplan bütün kötülükleri yapacak güçtedir.

Birçok kaplana gerek bile yoktur.

Ancak insanlık vicdanı kendinden güçsüze veya haklı bir insana kaplan olmayı ne kadar kabul eder?

Sevgi ,dayanışma duyguları eridiği zaman ne köy kalıyor,ne kasaba.

Asıl insanlık sınavıda burada yatıyor.

Bunun ötesi kuru bir palavra.

 

İnsanlar dar günlerinde bile erdemli olmayı öğrenemedikten sonra"sabır"ve "mertlik"geçerli olmuyor.

Buna kamuoyu inanmıyor.

Çanakçı yürekli insanlarıyla varolma ve kültürünü anlatma gücüne kavuşacaktır.

Çanakçı tüm insanlarının kardeşlik duygularıyla birbirini kucakladığı gün aydınlığın penceresinden ufku seyredecektir.

Çanakçı doğruları buldukça büyüyecektir.

Bunun için de kültür gerekli.

Bu kültür "senin kültürün","benim kültürüm" değil,"biz"olma erdemliliğinde birleşemiyorsak neye yarar?

O zaman dernekleri kurmanın ne önemi var?

 

Değerli dostlar;

Şu alemde niceleri geldi geçti o mekandan.

Çanakçı caddeleri nicelerini ağırladı,yolculadı.

Ne demek istediğimi anlayabildiniz mi?

Anlayamadıysanız neye hizmet ediyoruz?

Boşa dönen değirmen taşları gibi dönüp durmanın bir esprisi var mı?

Yoksa yanlış zaman,yanlış mekanda mıyız?

Biz kaybolmuş bir kültürü mü sorguluyoruz?

Sahi biz kimiz?Neyin peşindeyiz?

Bir bilen var mı?

   Cevat ULU

 

 CANAKCİKULTUR.COM

Sitemizin içeriğinde neler görmek istersiniz?

Haberler
Resimler
Makaleler